กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 451 ไม่เหมือนวันเยาว์วัยอีกแล้ว 67
“สวี่ชิงอัน!”
เสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับมือใหญ่แข็งแรงข้างหนึ่งคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอ
ชิงอันหันกลับไปด้วยความประหลาดใจ เห็นความร้อนรนและขุ่นเคืองในดวงตาของคนที่อยู่ข้างหลังอย่างชัดเจน
“ตามฉันมา”
ลู่เหยียนโจวไม่รอให้เธอตอบ เขาดึงเธอเดินไปทันที ทำเอาเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น ๆ หันมามอง
ชิงอันสะบัดมือเขาไม่หลุด สายตาที่มองสำรวจก็ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
“ลู่เหยียนโจว นายจะพาฉันไปไหน?”
ลู่เหยียนโจวไม่พูดสักคำ ลากเธอออกไปนอกประตูมหาวิทยาลัย แล้วเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่ง
เขาบอกสถานที่ปลายทาง ซึ่งกลับเป็นหาดริมแม่น้ำ