กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 435 ไม่เหมือนวันวานที่ยังเยาว์วัย 51
ขณะที่ชิงอันหลับอยู่ ตระกูลเอสเตซึ่งอยู่ไกลถึงอิตาลีกำลังจัดงานเลี้ยง
งานเลี้ยงอาหารค่ำจัดขึ้นบนสนามหญ้ากว้างราบเรียบในสวน โต๊ะยาวสีขาวปูผ้าลินิน วางดอกไม้สดและเครื่องดื่มไว้ด้านบน
แม้จะติดตั้งไฟถนนแบบย้อนยุคไว้บนสนามหญ้า แต่บนโต๊ะยาวก็ยังวางเทียนไว้สร้างบรรยากาศ เปลวไฟไหวระริกเบา ๆ ภายในโคมแก้ว
ลู่เหยียนโจวนั่งอยู่ช่วงกลางโต๊ะยาว เม้มริมฝีปากบางแน่น เงียบขรึมไม่ต่างจากเปลวเทียนตรงหน้า ดูไม่เข้ากับบรรยากาศครึกครื้นของงานเลี้ยงเลย
รอบตัวเขาล้วนเป็นคนวัยเดียวกัน บ้างพูดคุยหัวเราะเสียงดัง บ้างลิ้มรสไวน์แดง แก้วก้านสูงกระทบกันส่งเสียงใสกังวาน
เขาได้ยินเสียงเหล่านั้นแล้วรู้สึกหงุดหงิด