ตอนที่ 400 ไม่เหมือนวันวานวัยเยาว์ 16

ตอนที่ 400 ไม่เหมือนวันวานวัยเยาว์ 16

ข่าวลือว่าเป็น “ตัวกาลกิณี” แพร่ไปทั่วห้องเรียนอย่างเงียบเชียบ ราวกับมีขา

โชคดีที่ครูประจำชั้นกลับมาพร้อมนักเรียนชายหลายคนที่ไปช่วยขนหนังสือ เสียงอึกทึกจึงสงบลงทันที ราวกับเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ชิงอันจิกเล็บลงบนฝ่ามือลึก ๆ บังคับตัวเองให้สงบ

ตราบใดที่เธอไม่คิดว่าตัวเองเป็นตัวกาลกิณี คนอื่นจะพูดอะไรก็ช่าง

แต่หัวใจยังหนักอึ้ง ราวกับมีหินก้อนมหึมาทับอยู่

หนังสือเรียนใหม่กองสูงขึ้นบนโต๊ะทีละเล่ม ดึงความสนใจของเธอไป

เธอก้มหน้าลง เปิดหน้ารองปกเล่มแรก แล้วเขียนชื่อตัวเองทีละขีดทีละเส้น

เขียนเสร็จแล้วก็หยิบเล่มถัดไป

การกระทำซ้ำ ๆ นี้ทำให้เธอไม่ต้องคิดถึงเรื่องอื่นชั่วคราว