กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 361 สามขวบ
สวี่ชิงอันหยิกแขนลู่เหยียนโจวเบา ๆ แล้วหันหลัง หลับตาลง
“ถือว่าเป็นการขอบคุณแล้ว อย่ามารบกวนเวลานอน”
แรงของเธอไม่หนักหนา แฝงความขุ่นเคืองอยู่เล็กน้อย แต่กลับคล้ายการออดอ้อนมากกว่า
ลู่เหยียนโจวหัวเราะเบา ๆ แผงอกแนบกับแผ่นหลังของเธอ ก่อนโอบร่างนั้นเข้ามาในอ้อมแขนอย่างแนบแน่น
หลังจากสวี่ชิงอันสูญหายไป เขาแทบไม่เคยหลับสนิทตลอดคืน
ยามนี้คนอยู่ข้างกาย อุ่นร้อนและมีตัวตน ลมหายใจล้วนอบอวลด้วยกลิ่นอายคุ้นเคย
ความเหนื่อยล้าถาโถมลงมาอย่างหนักหน่วง สวี่ชิงอันยังไม่ทันหลับ ลู่เหยียนโจวกลับหลับไปก่อน
สวี่ชิงอันหันกลับไปมองเขาเบา ๆ อาศัยแสงริบหรี่ที่ลอดผ่านช่องผ้าม่านเข้ามา