กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 359 บ้านของเรา
“ช่วงนี้เมิ่งซู่กวงช่วยไว้ไม่น้อย ชิงอันควรขอบคุณเขาดี ๆ”
ลู่เหยียนโจวพูดอย่างไม่ใส่ใจ น้ำเสียงท้ายประโยคแผ่วลง ก่อนกวักมือเรียกเด็กทั้งสอง
“พวกเราขึ้นไปหาแม่กัน”
ไป๋ถิงตงเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตา เธอเม้มปากกลั้นหัวเราะ ทำเป็นไม่สนใจ แต่ที่จริงก็กลัวว่าสวี่ชิงอันจะอยู่กับเมิ่งซู่กวงนานกว่านี้
“ฝากบอกชิงอันด้วยว่าฉันไปบริษัทก่อน ให้เธอพักอีกหลายวัน ไม่ต้องรีบกลับไปทำงาน”
ลู่เหยียนโจวรับคำ ก่อนก้มลงอุ้มเด็กทั้งสองขึ้นแล้วเดินขึ้นชั้นบนอย่างมั่นคง