กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 357 ช่วยเธอออกมา
แสงริบหรี่จุดหนึ่งกะพริบอยู่บนเกาะ ลู่เหยียนโจวมองไม่เห็นคนที่อยู่หลังแสงนั้น แต่สัญชาตญาณบอกเขาว่านั่นคือชิงอัน
“เทียบท่า!”
เขาสั่งเสียงดัง น้ำเสียงสั่นพร่าท่ามกลางลมทะเล
เรือเพิ่งจอดเทียบโขดหิน เขาก็กระโดดขึ้นฝั่งไปก่อนแล้ว
เม็ดทรายเปียกชื้นไหลเข้าไปในรองเท้า แต่เขาไม่รู้สึกอะไรทั้งนั้น เอาแต่วิ่งสุดแรงไปยังจุดแสงนั้น
เมื่อเข้าใกล้ เขาก็เปิดไฟฉายกำลังสูง ลำแสงสีขาวฟาดผ่าความมืด ส่องตรงไปยังทิศทางนั้น
ทันทีที่แสงจ้าส่องมา สวี่ชิงอันก็ยกมือขึ้นบังตาโดยไม่รู้ตัว
แต่ลู่เหยียนโจวมองเห็นคนที่อยู่หลังกำแพงกระจกแล้ว หัวใจเขาเต้นรัว ก่อนตะโกนเรียก “ชิงอัน!”