กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 351 อาการทางจิตใจพังทลาย
สวี่ชิงอันนอนหลับอย่างกระสับกระส่ายตลอดทั้งคืน ฝันร้ายเหนียวหนืดราวกับสาหร่ายทะเลพันรัดเธอแน่นไม่ยอมปล่อย คอยลากเธอลงสู่ความมืดมิดครั้งแล้วครั้งเล่า
เธอสะดุ้งตื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่ลืมตาขึ้นก็เห็นเว่ยซือหลวี่นั่งนิ่งอยู่ในเงามืดตรงปลายเตียง
เธอมองสีหน้าของเขาไม่ชัด แต่สัมผัสได้ว่าสายตาคู่นั้นก็เหมือนสาหร่ายในฝัน เกาะติดผิวของเธออย่างมืดมนและเย็นเยียบ
ในที่สุดท้องฟ้าก็สว่างขึ้น ฟ้านอกหน้าต่างเป็นสีครามบาดตา แสงแดดแผ่คลุมผืนทะเล
เธอจ้องแสงนั้น ก่อนเอ่ยเสียงเย็นชา “ฉันจะไปสูดอากาศบนดาดฟ้าเรือ”