ตอนที่ 349 ถึงทะเลหลวง

ตอนที่ 349 ถึงทะเลหลวง

เว่ยซือหลวี่มองเข้าไปในดวงตาของเพื่อนเก่าที่คบกันมาหลายปี จู่ ๆ ความหวาดกลัวก็พุ่งขึ้นมาในใจ

เขากำมือแน่น ราวกับมีบางสิ่งสำคัญยิ่งกำลังไหลลอดซอกนิ้วไปอย่างไร้เสียง ไม่ว่าเขาจะคว้าอย่างไรก็คว้าไว้ไม่ได้

ห้องผู้ป่วยตกอยู่ในความเงียบ

เนิ่นนาน จ้าวหย่วนซานก็เหมือนเข้าใจบางอย่าง เขาหัวเราะเบา ๆ

“อาหลวี่ ลองหันกลับไปมองตัวนายในอดีตดูสิ”

“ตัวฉันในอดีตตายไปแล้ว”

น้ำเสียงของเว่ยซือหลวี่ไร้อารมณ์ เขาไม่กล้าหันกลับไปมอง และไม่อยากหันกลับไปมองด้วย

เรื่องที่ผ่านมาไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว

เขาเงยหน้าสบตาเพื่อน “หย่วนซาน ช่วยฉันเป็นครั้งสุดท้าย”