กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 337 สูญหายระหว่างเดินป่า
สวี่ชิงอันก้าวเข้าไปในลิฟต์ กดปุ่มปิดประตู ทว่าเว่ยซือหลวี่ก็เดินตามเข้ามา
“ชิงอัน เธอจำเป็นต้องผลักไสฉันไกลถึงเพียงนี้เลยหรือ?”
“บนโลกนี้ฉันมีญาติอยู่เพียงคนเดียวคือเธอ”
ขณะพูด ดวงตาของเขาแดงก่ำ สีหน้าเศร้าสร้อย น้ำเสียงสั่นเครือ
สวี่ชิงอันมองท่าทางแตกสลายของเขาแล้วทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ ปลายนิ้วงอเข้าหากันเล็กน้อย
“อาหลวี่ ฉันยังเป็นญาติของนาย และตอนนี้นายก็มีพี่ใหญ่กับเชียนเชียนแล้ว”
เว่ยซือหลวี่ก้มหน้าหัวเราะเบา ๆ หยาดน้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านขนตาลงกระทบพื้น
“พี่ใหญ่กับเชียนเชียนเป็นเพียงญาติทางสายเลือด แต่เธอเป็นญาติทางความรู้สึก มันไม่เหมือนกัน”