กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 331 ช่วยเป่าผมให้เธอ
ในจังหวะที่ริมฝีปากของทั้งสองกำลังจะประกบกัน จวงจวงก็พุ่งเข้ามากอดขาลู่เหยียนโจว แล้วตะโกนอย่างตื่นเต้นว่า “พ่อ! ปลาใหญ่!”
เมื่อครู่ตอนดอกไม้ไฟดอกนั้นเบ่งบาน มันดูเหมือนปลาที่กำลังแหวกว่าย
ลู่เหยียนโจวชะงักไป ก่อนจะหัวเราะอย่างจนใจ
ความคลุมเครือระหว่างทั้งคู่ราวกับฟองสบู่ที่ถูกจิ้มจนแตก สลายหายไปในพริบตา
สวี่ชิงอันได้สติกลับมาอย่างฉับพลัน รีบผลักเขาออกแล้วหันไปดูดอกไม้ไฟกับลูก ๆ ทว่าใบหูกลับร้อนผ่าวขึ้นมาเงียบ ๆ
ลู่เหยียนโจวจูงมือจวงจวง สายตาจับอยู่บนแผ่นหลังบอบบางนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าลูกสองคนช่างเกะกะอยู่บ้าง