ตอนที่ 317 สมใจ

ตอนที่ 317 สมใจ

สวี่ชิงอันรู้ว่าลู่เหยียนโจวอยากได้ยินอะไร เธอจึงไม่ยอมทำตามใจเขา

“ขอบคุณที่เตือน ต่อไปฉันคงไม่ควรฝากเด็กไว้กับนายตามลำพังอีก”

น้ำเสียงของเธอราบเรียบ แต่ริมฝีปากกลับยกขึ้นเล็กน้อย

ลู่เหยียนโจวรีบขอโทษทันที “ฉันผิดเอง ไม่ควรถามแบบนั้น ต่อไปฉันจะพูดให้น้อยลงและลงมือทำให้มากขึ้น”

หากเขาไม่ได้กำลังจับพวงมาลัยอยู่ คงยกมือยอมแพ้ไปแล้ว

เขาเหลือบมองคนบนที่นั่งข้างคนขับ เห็นสีหน้าที่ได้สมใจของเธอ ริมฝีปากก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

สวี่ชิงอันหัวเราะเบา ๆ แล้วหันไปมองเด็กสองคนที่เบาะหลัง

กวนกวนหลับไปแล้ว ศีรษะเล็ก ๆ เอียงอยู่บนเบาะนิรภัย