กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 251 เด็กเป็นลูกของฉัน
ลู่เหยียนโจวนึกถึงคืนนั้นที่ตระกูลลู่ หัวใจเต้นเร็วขึ้น รูม่านตาหดเล็กลง
ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้ว่าควรพูดอะไร จึงเพียงเรียกเสียงเบา “ชิงอัน”
ในใจเขาปักใจว่าเด็กเป็นลูกของตัวเอง เมื่อนับเวลาดูแล้วก็น่าจะประมาณ 6 เดือน
มิน่าล่ะ ทุกครั้งที่เขาถามถึงความเป็นอยู่ของสวี่ชิงอัน เบียงกาก็เอาแต่อ้ำอึ้งไม่ยอมพูดมาก คงตั้งใจปิดบังเรื่องตั้งครรภ์แน่
เมื่อสบกับสายตาอ่อนโยนแต่ร้อนแรงคู่นั้น สวี่ชิงอันก็อดไม่ได้ที่จะวางมือลงบนท้อง ราวกับต้องการซ่อนมันไว้
เว่ยซือหลวี่ที่ยืนอยู่ข้างเธอขยับเข้ามาใกล้เล็กน้อย ก่อนพูดอย่างอ่อนโยน “ชิงอัน พวกเรากลับกันเถอะ”
เธอพยักหน้า “เบียงกา ฉันกลับกับอาหลวี่ก่อนนะ”