กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 247 ออกจากปราสาท
ลู่เหยียนโจวไม่โกรธ กลับหัวเราะออกมา สวี่ชิงอันเป็นแบบนี้ต่างหากที่ทำให้เขาสบายใจ
เธอจะไม่ยอมให้ใครรังแกโดยไม่ตอบโต้
เขาทำร้ายเธออย่างแสนสาหัส เธอก็ควรมีอารมณ์บ้าง
ในสายตาเขา สวี่ชิงอันบล็อกและตีตัวออกห่างจากเขายังไม่พอด้วยซ้ำ
ตอนนั้นไม่น่าไปเรียนยูยิตสูหรือมวยสากลเลย น่าจะเรียนยิงปืนแล้วหาโอกาสยิงเขาสักนัดให้ตาย
หยดน้ำอุ่นหยดหนึ่งตกลงบนหน้าจอโทรศัพท์ ทำให้เครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงพร่าเลือน
ด้านนอกหน้าต่างลมพายุโหมกระหน่ำ กิ่งไม้ฟาดกระจกดังปัง ราวกับกิ่งไม้กำลังเฆี่ยนหัวใจเขาอย่างรุนแรง