กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 187 น้ำตาคลุกข้าว
“ขอโทษ ฉันจะเก็บให้สะอาดเดี๋ยวนี้”
สวี่ชิงอันย่อตัวลงเก็บเศษแก้วทีละชิ้น เพราะรีบร้อนเกินไปจึงเผลอบาดมือ เธออดทนต่อความเจ็บโดยไม่ส่งเสียง
หลังเก็บเศษแก้วจนหมดก็ทิ้งลงถังขยะ
เธอล้างมือใต้ก๊อกน้ำ ใช้กระดาษทิชชูกดแผลไว้ จากนั้นก็กลับไปดูแลเบียงกากินอาหารต่อ
แววรังเกียจปรากฏขึ้นในสายตาที่นายหญิงเอสเตมองลูกสาว “ยืนเหม่ออะไรอยู่ กินให้หมด
เห็นท่าทางโง่ ๆ ของเธอแล้วน่ารำคาญ”
เบียงกาตกใจจนไม่กล้าพูดสักคำ เธอตักสลัดผักยัดเข้าปากคำแล้วคำเล่า
สวี่ชิงอันรับส้อมจากเธอแล้วพูดเสียงเบา “กินช้า ๆ ไม่ต้องรีบ”