กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 175 หนีงานแต่ง
ท้องฟ้าแจ่มใสไร้เมฆ ลมทะเลพัดอ่อนโยน เป็นวันที่เหมาะแก่การแต่งงาน
ลู่เหยียนโจวสวมสูทสีดำที่พอดีตัว รูปร่างสูงเพรียวและยืดตรง เพียงยืนอยู่ตรงนั้นก็หล่อเหลาดุจต้นหยกกลางสายลม
แต่สีหน้าบนใบหน้าหล่อเหลากลับไม่เข้ากับอากาศและบรรยากาศชื่นมื่นแม้แต่น้อย
เย็นชาและหม่นหมองราวก้อนน้ำแข็งในคืนเหมันต์
แขกที่มาร่วมงานเลี้ยงแต่งงานตั้งใจจะเข้าไปแสดงความยินดี แต่พอเห็นท่าทีที่บอกว่าคนแปลกหน้าอย่าเข้าใกล้ คนคุ้นเคยก็ไสหัวไป
จึงไม่มีใครกล้าเข้าไปหา
นายหญิงเอสเตพูดคุยทักทายแขกเหรื่ออย่างคล่องแคล่ว ก่อนเดินมาหยุดข้างลู่เหยียนโจว
“เชี่ยเคอ ยิ้มหน่อย ทำเพื่อยัยเด็กบ้านนอกคนนั้นก็แล้วกัน”