กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 169 รอเธอ 4 ปี
ค่ำคืนวันนี้บ้าคลั่งอย่างยิ่ง พวกเขาราวกับสัตว์ป่าที่มีอิสระและปลดปล่อยบนทุ่งหญ้าร้าง ไร้พันธนาการ และเผยสัญชาตญาณดั้งเดิมที่สุดของชีวิตออกมา
สวี่ชิงอันได้ยินเสียงลมคำราม ได้ยินเสียงฟ้าร้องสนั่น เห็นภูเขาสูง เห็นแม่น้ำสายยาว…
“ความปรารถนาของดวงจิตคือผู้พยากรณ์แห่งโชคชะตา” ขณะที่จมดิ่งอยู่ในความปรารถนา สวี่ชิงอันรู้สึกว่าดวงจิตกำลังเข้าใกล้อิสรภาพอย่างไร้ขอบเขต
ส่วนลู่เหยียนโจวคือส่วนหนึ่งของอิสรภาพของเธอ
วันรุ่งขึ้น สวี่ชิงอันตื่นขึ้นอย่างสะลึมสะลือพร้อมอาการปวดเมื่อยไปทั้งเอวและหลัง เวลาก็ล่วงเลยเที่ยงวันไปแล้ว