กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 138 กลิ่นน้ำหอมของเธอติดอยู่บนตัวเขา
สวี่ชิงอันเดินไปข้างเตียง เอ่ยเสียงเบา “พี่สะใภ้ ลุกมากินอะไรหน่อยเถอะ”
“ชิงอัน เธอมาตั้งแต่เมื่อไร?”
เมิ่งชุนหรานมองเธออย่างเหม่อลอย คล้ายเพิ่งกลับมาจากโลกอีกใบ
ได้ยินจากคนรับใช้ว่า ช่วงนี้เธอมักใจลอย
พูดอะไรด้วยก็ต้องพูดซ้ำหลายครั้งกว่าจะมีปฏิกิริยา
“ฉันเพิ่งมา อยากกินอาหารเช้ากับพี่สะใภ้ ฉันเปิดม่านได้ไหม?” สวี่ชิงอันถาม
เมิ่งชุนหรานพยักหน้า ใช้มือยันตัวลุกขึ้นนั่ง
สวี่ชิงอันเปิดม่าน แสงแดดยามเช้าสาดเข้ามาในห้องนอน ขับไล่ความมืดทึบให้จางลง
เธอเห็นยาขวดหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เธอจำยาได้ มันใช้รักษาอาการนอนไม่หลับ