กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 124 เซ็นชื่อหย่า
ลมยามเช้าต้นฤดูใบไม้ร่วงเริ่มเย็นลงเล็กน้อย พัดใบแปะก๊วยจีนสีเหลืองอมเขียวสองสามใบให้หมุนวน ก่อนร่วงลงหน้าบันไดสำนักกิจการพลเรือน
ตอนสวี่ชิงอันมาถึง ไมบัคสีดำคันคุ้นตาจอดอยู่ริมถนน
เว่ยซือหลวี่สวมแว่นกันแดด ใบหน้าซีดขาวราวหิมะ นั่งหลังตรงอยู่ที่เบาะหลัง กระจกรถยนต์เปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง
แสงอรุณส่องเงาสว่างบนใบหน้าคมสัน เขาคีบบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้ว ควันลอยอ้อยอิ่ง
สวี่ชิงอันสวมเสื้อคลุมกันลมสีน้ำตาลกาแฟเรียบ ๆ ข้างในเป็นชุดเดรสสีขาวนวล ใบหน้าไร้เครื่องสำอาง ดูงดงามสดใสอย่างเรียบง่าย
เธอเดินเข้าไปอย่างมั่นคง เว่ยซือหลวี่ดับบุหรี่ เปิดประตูรถแล้วส่งสัญญาณให้เธอขึ้นไป