กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 117 พังไปด้วยกัน
ภายในห้องส่วนตัวของบาร์แห่งหนึ่ง แสงสลัวทิ้งเงาสีน้ำเงินเข้มไว้ทั่วห้อง
โจวม่านเอนกายอยู่บนโซฟา ไขว่ห้างเรียวที่หุ้มด้วยถุงน่องสีดำ
หวังอวี้นั่งอยู่ตรงข้าม ใบหน้าซีดเหลืองและอิดโรย ทั้งยังมีรอยแผลอยู่บนหน้า
เขากระดกเหล้าขาวรวดเดียว ของเหลวร้อนแรงแผดเผาจนรู้สึกร้อนวูบในอก
“แน่ใจหรือว่าสวี่ชิงอันเป็นคนส่งพ่อลูกอย่างเราเข้าไป?”
“นายก็เห็นแล้วนี่ว่าลู่เหยียนโจวปกป้องเธอในงานเลี้ยงวันเกิดของหนิงหนิงยังไง”
“สวี่ชิงอันไม่มีความสามารถขนาดนั้น แต่เธอใช้ประโยชน์จากลู่เหยียนโจวได้นี่”
โจวม่านสังเกตความสงสัยในแววตาของหวังอวี้อย่างแนบเนียน ก่อนรินเหล้าให้เขาจนเต็มแก้ว