กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 114 เป็นคนเสแสร้งสักครั้ง
ครู่ต่อมา จ้าวหย่วนซานก็ออกมาจากห้องผู้ป่วย
เขามองโจวม่านที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวยาว แล้วพูดอย่างสงบ “คุณหนูโจว เข้าไปได้”
“ขอบคุณ”
โจวม่านจัดชายกระโปรงกับทรงผม ก่อนผลักประตูเข้าไป
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในห้อง น้ำตาก็ไหลพรากออกมา
เธอรีบเดินไปข้างเตียง น้ำเสียงสะอื้น “อาหลวี่ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณโกรธ ขอโทษ”
“ไม่โทษเธอ สองวันนี้เชียนเชียนเป็นยังไงบ้าง”
เมื่อนึกว่าตอนนี้มีเพียงโจวม่านอยู่เป็นเพื่อน แววตาของเว่ยซือหลวี่ก็อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว
ตลอดหลายปีมานี้ เธอรักเขาอย่างไม่เคยเปลี่ยน แม้ในใจเขาจะมีคนอื่น