กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 112 ล้วนเป็นเพียงการใช้ประโยชน์
เว่ยซือหลวี่ยังคงหมดสติ สวี่ชิงอันยืนอยู่นอกห้องไอซียู มองผ่านกระจกเห็นสายระโยงระยางเต็มตัวเขา
หัวใจของเธอหนักอึ้งและสับสน
ตอนที่เขาตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต เธอพบว่าความเกลียดชังและความเย็นชาที่มีต่อเขาล้วนไร้ผล
เหลือเพียงความกังวลและกระวนกระวายใจอย่างแท้จริง
จ้าวหย่วนซานเดินเข้ามา เสื้อกาวน์สีขาวเปิดอยู่ ดูเหมือนเพิ่งออกมาจากห้องพักพนักงาน
ใต้ตาของเขาคล้ำจากการทำงานหนัก ความเหนื่อยล้าทำให้เขาดูแก่กว่าเว่ยซือหลี่หลายปี
เขายืนเป็นเพื่อนสวี่ชิงอันอยู่พักหนึ่ง ก่อนพูดเสียงเบา “คุณไปพักเถอะ จะมีผู้ดูแลผู้ป่วยเวรประจำคอยเฝ้า”
“ได้ มีเรื่องอะไรเรียกฉัน”