ตอนที่ 109 เรื่องในอดีต

ตอนที่ 109 เรื่องในอดีต

เช้าวันถัดมา สวี่ชิงอันออกจากโรงพยาบาลแต่เช้า มุ่งหน้าไปยังห้องปฏิบัติการ

เมื่อคืนเว่ยซือหลวี่มีอาการวิกฤตถึงสองครั้ง เธอแทบไม่ได้นอนทั้งคืน ใต้ตาคล้ำเป็นเงา

เธอพบเมิ่งซู่กวงหน้าห้องทำงาน จึงบอกเขาคร่าว ๆ ว่าต้องการลางาน

จ้าวหย่วนซานบอกว่าอาการของเว่ยซือหลวี่ไม่น่าไว้วางใจ เขาอาจได้รับใบแจ้งอาการวิกฤตได้ทุกเมื่อ

เธออยากลาสักวัน อยู่เฝ้าจนผ่านช่วงอันตรายที่สุดไปก่อน

หลังจากนั้นค่อยกลับมาทำงานตามปกติ ตอนกลางคืนค่อยไปหาเขา

เมิ่งซู่กวงเห็นความเหนื่อยล้าในดวงตาของเธอ ก็รู้สึกสงสารขึ้นมา

“ไปเถอะ ลาเพิ่มอีกสองสามวันก็ไม่เป็นไร ทางห้องปฏิบัติการมีฉันอยู่ ไม่ต้องกังวลเกินไป”