ตอนที่ 103 คนที่ควรละอายไม่ใช่เธอ

ตอนที่ 103 คนที่ควรละอายไม่ใช่เธอ

เมื่อนึกได้ว่านี่เป็นการคุยธุรกิจ เธอจึงแสร้งทำเหมือนไม่ได้ยิน แล้วนั่งลงอย่างไม่ทุกข์ร้อน

“อีกเดี๋ยวอาหารก็มาแล้ว”

เมิ่งซู่กวงไม่แน่ใจว่าเธอได้ยินหรือเปล่า จึงเป็นห่วงอยู่บ้าง

ลู่เหยียนโจวมีสีหน้าเรียบเฉย พิงหน้าต่างให้อาหารปลา

เมิ่งซู่กวงเปลี่ยนเรื่อง คุยเรื่องความร่วมมือต่อ

สวี่ชิงอันดื่มชาเงียบ ๆ มีเพียงตอนพูดถึงงานของเธอเท่านั้นที่เอ่ยขึ้นมาสองสามคำ

หลังอาหาร เธออ้างว่ารู้สึกไม่สบาย แล้วให้คนขับรถของเมิ่งซู่กวงไปส่งลู่เหยียนโจว

ลู่เหยียนโจวมองเธอ เหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง

เห็นเธอก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ ท่าทางไม่อยากสนใจเขา เขาจึงไม่พูดอะไรสักคำ แล้วเข้าไปในรถ