ตอนที่ 090 ตบคนแล้วเจ็บมือ

ตอนที่ 90 ตบคนแล้วเจ็บมือ

ดอกคามิเลียช่อหนึ่งวางลงเบา ๆ หน้าหลุมศพคุณย่าเว่ย สวี่ชิงอันนั่งขัดสมาธิลง

เธอใช้ผ้าเช็ดหน้าปัดฝุ่นบนหลุมศพ ทั้งที่ทุกวันก็มีคนมาดูแลที่นี่

แต่ฝุ่นก็เหมือนความคิดถึงของคนเรา เพิ่งจะจางหายได้ไม่นาน พอหันหลังกลับก็พรั่งพรูขึ้นมาอีก

“คุณย่า อีกสามวันก็เป็นวันเกิดอายุยี่สิบเก้าของอาหลวี่แล้ว คุณย่าบอกว่าวันเกิดที่ลงท้ายด้วยเลขเก้าจะเป็นด่านหนึ่งของชีวิต”

“ฉันคิดว่าอาหลวี่คงไม่เจอด่านอะไร ชีวิตของเขากำลังจะดีขึ้นแล้ว”

สวี่ชิงอันชะงักไปครู่หนึ่ง จ้องมองแววตาเมตตาของคุณย่าเว่ย

“คุณย่า ฉันอยากมีชีวิตเพื่อตัวเอง ขอให้คุณย่าเข้าใจด้วย”

สิ้นเสียง ลมก็พัดขึ้น

เธอยื่นมือออกไป รับกลีบดอกไม้สีชมพูอ่อนที่นุ่มนวลกลีบหนึ่งไว้