ตอนที่ 057 คำสาปของลู่เหยียนโจว

ตอนที่ 57 คำสาปของลู่เหยียนโจว

ยิ่งคิดจะหลบ ก็ยิ่งหลบไม่พ้น

เหมือนสมัยเรียนที่ครูสุ่มเรียกนักเรียนให้ลุกขึ้นตอบคำถาม

เธอท่องในใจว่า “อย่าเรียกฉัน อย่าเรียกฉัน” แต่สุดท้ายก็มักได้ยินชื่อตัวเอง

สวี่ชิงอันละสายตาจากหน้าจอแล้วหันไปดูดอกไม้ไฟต่อ

แสงหลากสีที่ตกลงในดวงตา กลับดูหม่นหมองไร้ประกาย

เมิ่งซู่กวงก็สังเกตเห็นคนสองคนที่หลุดเข้ามาในภาพอย่างไม่ตั้งใจ จึงเก็บโทรศัพท์อย่างกระอักกระอ่วน

“ไปจุดดอกไม้ไฟที่อื่นไหม”

“ได้สิ”

สวี่ชิงอันจับแขนเมิ่งซู่กวง ให้เขาพาเดินออกจากฝูงชน