กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 39 เหลือเพียงเปลือกกาย
สวี่ชิงอันอาศัยสัญชาตญาณเอาชีวิตรอดเดินลงเขา ระหว่างทางยังเจอรถอีกสองคัน แต่ก็ไม่มีคันไหนหยุด
ผ่านไปอีกราวครึ่งชั่วโมง รถคันหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากเชิงเขาอย่างรวดเร็ว
อาศัยแสงไฟหน้ารถ สวี่ชิงอันเห็นคนที่อยู่ในรถ ตื่นเต้นจนแทบกรีดร้อง
“ติงตง!”
“สวี่ชิงอัน เธอกำลังเล่นเกมเอาชีวิตรอดกลางป่าอยู่หรือไง?”
เสียงรถเบรกกะทันหันฟังไพเราะเหลือเกิน คำเหน็บแนมแบบไป๋ถิงตงยิ่งราวกับเสียงสวรรค์
“ติงตง ทำไมเธอมาอยู่ที่นี่?”
“ถ้าฉันไม่มา พรุ่งนี้ก็คงต้องมารับศพแล้ว”
ไป๋ถิงตงใช้แจ็กเก็ตขนนกห่อตัวสวี่ชิงอัน แล้วประคองเธอเข้าไปในรถ