กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 33 สวี่ชิงอันเป็นคนของฉัน
เว่ยซือหลวี่ซี่โครงหักสองซี่ กระดูกหักหลายแห่งทั่วร่าง หลังจากทนไอหนาวมาทั้งคืนก็ยังกระโดดลงแม่น้ำเย็นจัด อาการป่วยจึงหนักกว่าครั้งก่อน
จ้าวหย่วนซานโทรศัพท์ไปเรียกจ้าวเหล่าเย๋จื่อที่ไปหลบหนาวอยู่ทางใต้กลับมา
“ยังไม่ตายก็นับว่าโชคดีแล้ว สูงยี่สิบกว่าเมตร เขาก็กล้ากระโดดจริง ๆ”
จ้าวหย่วนซานเหนื่อยจนทรุดนั่งบนเก้าอี้ ถอดหมวกบุคลากรแพทย์และหน้ากากอนามัยที่ชุ่มเหงื่อออก
สวี่ชิงอันกุมหน้าผาก สีหน้าซีดเซียวราวกับหญ้าแห้ง ในหัวว่างเปล่าไปหมด
จ้าวหย่วนซานปลอบเธอ “ไม่ต้องห่วง มีคุณปู่ของฉันอยู่ เขาไม่ตายหรอก”