กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 27 ความเจ็บปวดที่มาช้า ยังสู้โคลนไม่ได้
“วันนี้ไปไหนมา?”
แววตาและสีหน้าของเว่ยซือหลวี่อ่อนโยน น้ำเสียงสนิทสนมอย่างเป็นธรรมชาติ
เขาบังคับรถเข็นมาหยุดตรงหน้าสวี่ชิงอัน แล้วส่งสัญญาณให้เธอเข็นไปห้องอาหาร
“ไปช่วยติงตง เธอเปิดห้างสรรพสินค้า”
สวี่ชิงอันเข็นรถเข็น น้ำเสียงสงบนิ่ง
เรื่องนี้ไม่ถือว่าโกหกทั้งหมด เธอไปจริง ๆ และเข้าร่วมพิธีตัดริบบิ้นก่อนเวลาเข้างาน
“ก็ดี เธอชอบสัตว์ตัวเล็ก ๆ ต่อไปก็ไปคลายอารมณ์ที่นั่นบ่อย ๆ ได้”
เว่ยซือหลวี่ไม่สงสัย เขาได้ยินเรื่องไป๋ถิงตงเปิดห้างสรรพสินค้าแล้ว
สวี่ชิงอันสนิทกับเธอที่สุด ยังไงก็ต้องไป