กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 25 คิดถึงฉันไหม
พริบตาเดียวก็ถึงวันครบรอบเสียชีวิตของคุณย่าเว่ย สวี่ชิงอันมาถึงสุสานแต่เช้าเพื่อยืนยันขั้นตอนกับเจ้าหน้าที่
หยาดน้ำค้างเกาะเต็มใบหญ้าข้างสุสาน ตอนเธอมาถึงชายกางเกงเปียกชื้น จึงนั่งบนม้านั่งให้แห้ง
พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นแต่หลุมศพ
แสงอรุณอาบใบหน้าสะอาดหมดจดของเธอ ดวงตาฉายแววเศร้าหมอง
เธอกลัวความตาย
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เว่ยหมินเจ๋อกับเมิ่งชุนหรานก็มาถึง
เว่ยหมินเจ๋อสวมเสื้อคลุมตัวยาวสีดำ ใบหน้าขาวซีดเป็นเอกลักษณ์ของตระกูลเว่ย สวมแว่นขอบเส้นไหมทองทรงย้อนยุค
บรรยากาศรอบตัวคล้ายเว่ยซือหลวี่ ทั้งหม่นหมองและเย็นชา
สวี่ชิงอันลุกขึ้นทักทาย “พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ใหญ่”