บทที่ 65 โรคอ้วน

บทที่ 65: โรคอ้วน

“พาโม!”

เสียงร้องตกใจดังขึ้น เมื่ออยู่ ๆ นาโอกิก็เอาหน้าไปซุกแก้มของมัน

“หอมจัง!” นาโอกิสูดลมหายใจลึกแล้ววางพาโมลงบนพื้นด้วยท่าทีพอใจ

“แต่อย่างนึงนะ... นายผอมเกินไปนิด ดูแล้วขาดสารอาหารชัด ๆ ไว้ฉันจะจัดโปรแกรม ‘บำรุงร่างกาย’ ให้แล้วกัน”

เขาพูดพลางโน้ตไว้ในหัว ก่อนจะลูบหัวพาโมเบา ๆ แล้วว่า “ไปสิ ไปเล่นได้แล้ว!”