บทที่ 44 ความปรารถนาของไคริว

บทที่ 44: ความปรารถนาของไคริว

“เม~?” เมเคิลตัวหนึ่งร้องเบา ๆ อย่างงุนงง

เมเคิลอีกสองตัวยังหันมามองด้วยสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน ทำให้นาโอกิรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่เล็กน้อย

โชคดีที่ในวินาทีนั้น ราวกับมีหลอดไฟสว่างวาบขึ้นเหนือหัวของเมเคิลตัวหนึ่ง มันเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา

“เม!”

‘หรือว่านาโอกิอยากเอานมไปให้โปเกม่อนตัวอื่นในฟาร์ม?’

เมเคิลสามารถผลิตนมได้มากมาย และถ้าในฝูงมีลูกเมเคิลอยู่ พวกมันก็จะให้นมโดยไม่ลังเล ถ้าไม่มี พวกมันก็แค่เก็บไว้ก่อนเท่านั้น

ดังนั้น คำขอของนาโอกิจึงไม่ได้ทำให้พวกมันรู้สึกแปลกประหลาดแต่อย่างใด

“เม~”