ตอนที่ 237 เจ้าแกล้งข้าหรือ

เพียงเวลาสั้น ๆ แค่ครึ่งวัน อวิ๋นจือจือก็คบค้าจนกลายเป็นสหายกับหลินจาวตี้ผู้มีนิสัยตรงไปตรงมาและร่าเริงแจ่มใสเสียแล้ว

ก่อนจากไป นางยังไม่ลืมเตือนว่า “จาวตี้ เจ้าอย่าได้ลืมบอกชาวบ้านเล่า ว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ต้องขังสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงเหล่านั้นไว้ในคอก อย่าปล่อยให้พวกมันวิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว”

“การรักษาความสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบเรียบร้อยของสิ่งแวดล้อมในหมู่บ้านอยู่ตลอดเวลานั้นสำคัญยิ่งนัก”

พอได้ยินนางกล่าวเช่นนี้ ในหัวของเฮ่อหยางก็ผุดภาพความน่าเวทนายามถูกห่านต้าไป๋ไล่จิกก้นขึ้นมาทันที จึงรีบพยักหน้า “ถูก ถูก ถูก! ต้องขังพวกมันไว้ให้ดี จะได้ไม่ต้องวิ่งเพ่นพ่านไปทั่วแล้วไล่จิกคน โดยเฉพาะพวกห่านต้าไป๋ที่ดุร้ายเหล่านั้น”

“แล้วก็อีกอย่าง อย่าได้ให้น้องสาวเสี่ยวอวี๋ผู้นั้นขี่หมูเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วอีกเลย น่ากลัวพิลึก”

หลินจาวตี้หลุดหัวเราะเสียงดัง “พรืด” ออกมา “ได้เลย!”