กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนนั่งลงได้ไม่นาน หมอเทวดาโจวก็สะพายตะกร้าไม้ไผ่ขนาดใหญ่ยักษ์ ก้าวย่างอย่างแผ่วเบาเดินเข้ามาในประตูอย่างช้า ๆ
ด้านหลังของเขายังมีเด็กหญิงตัวน้อยสองคนที่ร่าเริงซุกซนอย่างหลินเสี่ยวอวี๋และหลินเหลียวเหลียวเดินตามติดมาด้วย
หลังจากอวิ๋นจือจือช้อนตาขึ้นมองเห็นสภาพนี้ จึงรีบลุกขึ้นยืน เอ่ยถามด้วยสีหน้าห่วงใยเต็มเปี่ยม “หมอเทวดาโจว ท่านหายหน้าไปค่อนวันแท้ ๆ ตกลงวิ่งวุ่นไปทำอะไรที่ใดมาหรือ”
หมอเทวดาโจววางตะกร้าสะพายหลังลง ก้าวยาว ๆ ดุจดาวตกเดินมาข้างกายพวกเขาอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงหยิบกาน้ำชาอย่างคุ้นเคย รินชาหอมกรุ่นอุณหภูมิกำลังพอเหมาะให้ตนเองจนเต็มหนึ่งถ้วย
เขายกถ้วยชาขึ้น ดื่มจนหมดในอึกเดียวอย่างไม่ลังเล ในลำคอส่งเสียงดัง “อึก ๆ” ระลอกหนึ่ง