กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อวิ๋นจือจือย่อกายลงอย่างแผ่วเบา ยื่นมือหยกอันขาวผ่องนุ่มนวลออกไป ลูบไล้เจ้าลูกสุนัขตัวกลมขนปุกปุยตรงหน้าเบา ๆ
ใบหน้าของนางเปี่ยมล้นด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน เอ่ยถามเสียงเบา “เด็กน้อยน่ารักตัวนี้มีชื่อว่าอะไรกันหรือ”
เฮ่อหยางได้ยินคำถามของอวิ๋นจือจือ ก็รีบขยับเข้าไปใกล้ ตอบกลับอย่างร้อนรน “มันชื่อต้าไป๋!”
แท้จริงแล้ว หากตั้งชื่อตามสีขนดั้งเดิมของลูกสุนัข ชื่อ “เสี่ยวไป๋” ย่อมจะเหมาะสมกว่าเล็กน้อย
ทว่า เหตุผลที่เขาตั้งชื่อให้ลูกสุนัขว่า “ต้าไป๋” เจตนาเดิมก็เพื่อให้ลูกสุนัขข่มนกเอี้ยงสาริกา “เสี่ยวเฮย” ในด้านชื่อเสียงเรียงนาม เผยให้เห็นแรงกดดันที่เหนือกว่า
อวิ๋นจือจือได้ฟังแล้ว ก็อดรู้สึกขบขันมิได้