เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อวิ๋นจือจือรีบแย่งโทรศัพท์มือถือกลับมาทันที แล้วกดปุ่มวางสายอย่างรวดเร็ว
ดูท่าคงต้องงัดไม้ตายออกมาเสียแล้ว
“แม่ ที่ก้นข้างซ้ายของแม่มีปานแดงรูปพระจันทร์เสี้ยวอยู่จุดหนึ่ง มีอยู่ครั้งหนึ่ง แม่แอบพ่อเปย์ของขวัญหรูหราให้เจี่ยงเยวี่ยพระเอกซีรีส์สั้นไปชิ้นหนึ่ง”
“แล้วก็ เวลาที่แม่เมาสุรา มักจะสะลึมสะลือเรียกพ่อว่า ‘เจ้าหมูอ้วน’ จากนั้นก็เรียกข้าอย่างสนิทสนมว่า ‘ลูกหมูตัวน้อย’”
มารดาอวี๋ “……”
คราวนี้ ถึงตานางกอดอวิ๋นจือจือแน่นไม่ยอมปล่อยบ้าง “ฮือ ๆ ข้ากับพ่อของเจ้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน!”
ทั้งสองกอดกันกลม ร้องไห้อยู่นาน
มารดาอวี๋ปาดน้ำตา ดึงนางไปนั่งลงบนโซฟาผ้า เอ่ยด้วยสีหน้ากระวนกระวายว่า “ลูกสาว รีบเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเจ้าในยุคโบราณออกมาให้หมดทีละเรื่องเถิด”
อวิ๋นจือจือกำลังเตรียมจะอ้าปากพูด
เวลานี้ ทางประตูก็ดังแว่วเสียงกุญแจไขลูกบิดประตูขึ้นมา