ตอนที่ 210 ตาแก่ตัวแสบ

จ้าวอวิ๋นจิ่นก้าวย่างเร่งรีบ ชั่วพริบตาก็มาถึงข้างกายอวิ๋นจือจือ

เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ล้วงหยิบเสื้อคลุมขนสัตว์ตัวหนาออกมาจากอกเสื้อ แล้วคลี่คลุมลงบนร่างของอวิ๋นจือจืออย่างแผ่วเบา

ท่วงท่านุ่มนวลนั้น ระมัดระวังประหนึ่งปฏิบัติต่อของล้ำค่าหายากในใต้หล้า

น้ำเสียงใสกังวานรื่นหูดังขึ้นข้างหูอวิ๋นจือจือ “ฟ้าหนาว อย่าได้ปล่อยให้ร่างกายต้องหนาวสั่นจนล้มป่วยเล่า”

กล่าวจบ เขาก็หันไปมองจ้าวอีพลางส่งสัญญาณ “รีบนำน้ำแกงอุ่นเข้ามา”