ตอนที่ 190 มะรืนนี้ไม่ไปแล้ว

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด หลี่เฟยจึงจำต้องอธิบาย “เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าเห็นนางตากปลาไว้มากมายในลานเรือนขอรับ ทั้งยังบอกกับเจ้าอ้วนเฮ่อผู้นั้นว่ากับข้าวที่ทำจากคนเฉื่อยชานี้รสชาติมิได้ด้อยไปกว่าปลาสดเลยแม้แต่น้อย”

ซุนคุนครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพึมพำว่า “คราวก่อนอวิ๋นจือจือไปตั้งแผงขายของที่เมืองระดับจวนข้าง ๆ เพื่อขายรากบัว เช่นนั้นการตั้งแผงขายของคราวหน้านางจะขายวัตถุดิบอาหารอย่างคนเฉื่อยชาก็มิใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้”

สีหน้าของเขาพลันดีขึ้นมาก ทว่าสถานที่ตั้งแผงขายของที่สำคัญที่สุดกลับยังสืบข่าวไม่ได้เลย

“เจ้าจงคิดหาวิธีไปติดสินบนบ่าวรับใช้ไม่กี่คนนั้นในจวนตระกูลอวิ๋นเสีย จะเปลืองเงินตำลึงไปบ้างก็ไม่เป็นไร ต้องชิงได้ข่าวสารสำคัญที่พวกเราต้องการมาก่อนที่อวิ๋นจือจือจะตั้งแผงขายของอีกคราวให้จงได้”