ตอนที่ 172 จะทำความดีครั้งใหญ่

เมื่อได้ยินคำนี้ สวีจวิ้นเซินก็เหลือบมองเขาอย่างเรียบเฉย มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เอ่ยเย้าแหย่อยู่บ้างว่า

“ก่อนหน้านี้เจ้ายังดูถูกข้าวกล่องนี้อยู่มิใช่หรือ เหตุใดเพลา นี้จึงกระตือรือร้นเช่นนี้เล่า มิสู้วันพรุ่งยามอู่เจ้าวิ่งไปกินข้าวที่ภัตตาคารฝูจวี้คนเดียวเสียเลย!”

เจี่ยงหลานจือเบะปากอย่างไม่พอใจ พลางพึมพำเสียงเบาว่า “อย่าเลยนะขอรับ!”

“พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ข้ารู้ผิดแล้วจริง ๆ ก่อนหน้านี้ไม่ควรดูแคลนแผงขายเล็ก ๆ แห่งนี้เลย”

เมื่อครู่นี้ เขาประหลาดใจที่พบว่าผู้คนที่มากินข้าวกล่องที่นี่มีหลากหลายประเภทจริง ๆ