กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อวิ๋นจือจือไม่ลืมที่จะเอ่ยเตือนด้วยความใส่ใจ “หมอเทวดาโจว ระวังลวกปากนะเจ้าคะ!”
ทว่า หมอเทวดาโจวกลับโยนคำพูดของอวิ๋นจือจือทิ้งไปถึงเก้านภานานแล้ว ไหนเลยจะมัวหยิบตะเกียบได้อีก
เห็นเพียงเขายื่นมือออกไปอย่างร้อนรนทนไม่ไหว คว้าไปยังหมูทอดชุบแป้งที่ไอร้อนกรุ่นและส่งกลิ่นหอมฟุ้งเตะจมูกชิ้นนั้น
จากนั้นจึงอ้าปากกัดลงไปคำใหญ่อย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบจนปิดหูไม่ทัน “ร้อนจริง ๆ!”
ชั่วพริบตานั้น กลิ่นหอมกรอบเกรียมอันเข้มข้นยิ่งยวดประหนึ่งกระแสน้ำเชี่ยวกรากที่โถมซัดพลันแผ่กระจายไปทั่วช่องปากของเขาอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาก็อบอวลไปทั่วทั้งปาก