เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากเริ่มวางขายข้าวกล่องได้ไม่นาน อวิ๋นจือจือก็กำลังง่วนอยู่กับการยืนคิดเงินให้เหล่าลูกค้าอยู่หน้าแผงขาย
ในเวลานั้นเอง เสียงโวยวายแสบแก้วหูดังลอยมาแต่ไกล ทำเอาอวิ๋นจือจือที่กำลังมีสมาธิจดจ่อถึงกับสะดุ้งโหยง
“หัวหน้า ดูเหมือนพวกเราจะเผลอไปแหย่เข้ารังขุนนางแล้วขอรับ!” เฮ่อหยางตะโกนพลางชี้นิ้วไปยังทิศทางหนึ่ง
อวิ๋นจือจือเหลือบมองตามทิศทางที่นิ้วของเฮ่อหยางชี้ไป
ให้ตายสิ!
กลุ่มคนที่กำลังเดินตรงมาเบื้องหน้า สวมใส่อาภรณ์สีสันสดใสสะดุดตา ท่าทางดูมีแรงกดดันไม่ธรรมดา นั่นมิใช่พวกนายท่านขุนนางหรอกหรือ
หรือว่าขุนนางเหล่านี้จะถูกสำรับกับข้าวที่ส่งเข้าไปในพระราชวังเมื่อวานนี้ดึงดูดมากันหมด?
ถูกเผง อวิ๋นจือจือเดาได้ไม่ผิดเลย
เมื่อวานนี้ เหล่าขุนนางทนต่อการล่อตาล่อใจของอาหารเลิศรสไม่ไหว ต่างพากันบากหน้าหนา ๆ ไปเอ่ยถามฉินจื่อฮ่าวถึงที่มาของอาหารเหล่านั้น