ตอนที่ 151 น้ำจิ้มคลุกสารพัด

เฮ่อหยางสูดจมูกฟุดฟิดอย่างแรง “ว้าว หอมเหลือเกิน!”

เขารอไม่ไหวรีบโยนหัวกระเทียมทิ้ง กระโดดผลุงดั่งกระต่ายน้อยมาข้างกายอวิ๋นจือจือ พลางถามอย่างหน้าหนา “หัวหน้า ข้าอยากช่วยเจ้าชิมอาหาร รับรองว่าจะชิมเพียงแค่นิดเดียว ได้หรือไม่”

“ได้สิ ทว่าต้องรอสักประเดี๋ยว”

อวิ๋นจือจือกล่าวจบความ ก็รีบสั่งให้พ่อครัวใหญ่เจียงนำเห็ดส่วนน้อยไปทอดซ้ำอีกรอบทันที

ครั้นทอดเสร็จแล้ว นางก็โรยผงเกลือพริกไทยลงไปเล็กน้อยอย่างคล่องแคล่วว่องไว

“รีบชิมดูสิ!”

เฮ่อหยางฉีกยิ้มกว้าง “ได้เลยขอรับ!”

กล่าวจบ เขาก็ตาไวขยับมือฉับไวคีบเห็ดทอดมาหนึ่งชิ้น เพิ่งจะยัดเข้าปาก ทันใดนั้นก็ถูกคนผู้หนึ่งแย่งชิงไป

“อืม~ เห็ดทอดนี้กินแล้วหอมกรอบเกรียมเหลือเกิน กลิ่นหอมฟุ้งอบอวลทั่วปาก ช่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริง ๆ”

มหาปรมาจารย์เสวียนเจินกินไปพลางเอ่ยชมมิขาดปากไปพลาง