เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น
แสงอัสดงค่อย ๆ ย้อมขอบฟ้าจนเป็นสีแดงชาด ม่านราตรีจวนเจียนจะโรยตัวลงมาอย่างเงียบเชียบ
ภายในหอวสันต์ สองหญิงหอเขียวผู้มีผลงานโดดเด่นและเป็นที่จับตามองมาโดยตลอดอย่างชิงเอ๋อร์และอวิ๋นวิ๋น เวลานี้ยืนงามชดช้อยอยู่สองฟากฝั่งซ้ายขวาไม่ไกลจากหน้าประตู
พวกนางสวมใส่อาภรณ์งดงามประณีต การแต่งหน้าอย่างพิถีพิถัน รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ใบหน้าแต้มรอยยิ้มเย้ายวนชวนหลงใหล เริ่มกวักมือเรียกลูกค้าและผู้คนที่สัญจรผ่านไปมาอย่างกระตือรือร้น
ชิงเอ๋อร์ผู้อ่อนหวานบอบบางยู่ริมฝีปากจิ้มลิ้มดั่งผลเชอร์รีเล็กน้อย เอ่ยพึมพำเสียงเบาด้วยน้ำเสียงใสกระจ่างดุจนกขมิ้นออกจากหุบเขาแต่แฝงแววตัดพ้ออยู่บ้างว่า
“ไม่รู้จริง ๆ ว่าแม่เล้าฉินคิดอะไรกันอยู่กันแน่ ถึงได้ให้พวกเราสองคนออกมาเปิดเผยใบหน้าเรียกลูกค้าเช่นนี้ ช่างไร้สาระสิ้นดี”