กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทว่าเมื่อเผชิญกับคำขอของเฮ่อหยาง อวิ๋นจือจือก็ยังคงข่มใจปลอบประโลมไปว่า
“เอาละ ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ชอบสถานที่แห่งนี้ ทว่าวางใจเถิด พวกเราเพียงแค่ตั้งแผงขายของอยู่ตรงหน้าประตูหอวสันต์นี้เท่านั้น ย่อมไม่เดินเข้าไปขายตุ๊กตาข้างในเป็นอันขาด”
“อีกอย่าง บรรดาชายเจ้าชู้ที่มักจะมาหาความสำราญที่นี่ ส่วนใหญ่แล้วล้วนมีเงินทองล้นเหลือ ร่ำรวยมั่งคั่งกันทั้งนั้น!”
“หากสามารถขายตุ๊กตาในมือพวกเราให้แก่พวกเขาได้สำเร็จ เช่นนี้แล้ว ในใจเจ้าคงจะปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นไม่น้อยกระมัง”
หลังจากฟังถ้อยคำที่มีเหตุมีผลของอวิ๋นจือจือจบ เฮ่อหยางที่เดิมทียังขมวดคิ้วตีหน้าเศร้าพลันตาสว่างกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันใด สีหน้าหม่นหมองบนใบหน้าก็สลายหายไปเกินครึ่งอย่างรวดเร็ว