ตอนที่ 120 ชายไร้หน้า

“เปิ่นหวังไม่ได้ล้อเล่น อีกทั้งเปิ่นหวังก็อยากออกแรงอันน้อยนิดช่วยเจ้า”

อวิ๋นจือจือรู้สึกอบอุ่นในใจ คิดดูแล้ว สุดท้ายก็ตอบตกลง

ดังนั้น ตลอดทั้งช่วงบ่าย อวิ๋นจือจือจึงขลุกอยู่แต่ในห้องหนังสือของจวนหลวงเพื่อตั้งอกตั้งใจวาดภาพ

ทุกคราที่นางวาดภาพร่างเรียบง่ายเสร็จหนึ่งภาพ ก็จะอธิบายรูปลักษณ์และลักษณะเด่นเฉพาะตัวของตุ๊กตาแต่ละชนิดให้จ้าวอวิ๋นจิ่นฟังอย่างละเอียดด้วยความอดทน

เพลานี้ จ้าวอวิ๋นจิ่นมองดูภาพร่างที่หวัดและเรียบง่ายยิ่งนัก จึงค่อยเข้าใจว่าเหตุใดนางถึงยืนกรานจะว่าจ้างจิตรกรที่มีทักษะฝีมือสูงส่ง

หากไร้ซึ่งความสามารถเช่นนั้น เมื่อต้องเผชิญกับภาพวาดสไตล์เรียบง่ายยิ่งที่นางวาดขึ้น ย่อมยากจะถ่ายทอดแก่นแท้ของมันออกมาได้อย่างแม่นยำจริง ๆ

เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน

ชั่วพริบตาก็ถึงยามพลบค่ำ