กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นางหยิบยาทาแผลด้านข้างขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว แล้วค่อย ๆ ทาลงบนใบหน้าของเขาอย่างอ่อนโยน
ทุกสัมผัสทำให้จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ราวกับความอ่อนโยนของนางสามารถเยียวยาบาดแผลในใจของเขาได้
อวิ๋นจือจือทายาทาแผลให้เขาเบา ๆ พลางเป่ารอยแผลเป็นนั้นไปด้วย ประหนึ่งรอยแผลเป็นจากคมดาบนี้เพิ่งถูกคนกรีดเป็นแผลและยังคงเจ็บอยู่
จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้สึกอบอุ่นใจกับการกระทำนี้ของนาง จนอดสะท้านขึ้นมาไม่ได้
รู้สึกได้ว่าหัวใจไหวระริกอย่างรุนแรงจนควบคุมไม่อยู่ไปหลายครั้ง
ผ่านไปหนึ่งถ้วยชา
อวิ๋นจือจือปิดฝาขวด “ทาเสร็จแล้ว จำไว้ว่าก่อนเข้านอนในตอนกลางคืนให้ทาอีกครั้ง รอยแผลเป็นห้ามโดนน้ำเด็ดขาด แล้วก็ช่วงนี้ให้งดอาหารรสเผ็ดจัด”
จ้าวอวิ๋นจิ่นยิ้มอย่างเข้าใจ “รู้แล้ว”