ตอนที่ 79 ถูกโบยไม้ ลงโทษทำงานโดยไม่รับค่าจ้างสามเดือน

มิน่าเล่าถึงมีผู้คนมารอต่อแถวมากมายเพียงนี้ และล้วนได้ลิ้มลอง ที่แท้คำว่า “ชิมฟรี” ก็คือวิธีให้ชิมเช่นนี้นี่เอง

เขาอดไม่ได้ที่จะแย้มยิ้มออกมา

กลวิธีนี้นับว่ายอดเยี่ยมยิ่ง เขารู้สึกว่าตนเองได้เปิดหูเปิดตาเรียนรู้แล้ว

ทันใดนั้น สวีจวิ้นเซินก็รีบนำรากบัวพะโล้สีแดงวาวชิ้นนั้นใส่เข้าปาก แล้วกัดลงไปเบา ๆ หนึ่งคำ

อวิ๋นจือจือยืนอยู่ด้านข้าง เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “เถ้าแก่สวี่ รสชาติเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ ถูกปากท่านหรือไม่”

สวีจวิ้นเซินค่อย ๆ ลิ้มรสอย่างละเอียดก่อนจะตอบกลับ “รสเลิศยิ่งนัก! รากบัวพะโล้นี้แรกเริ่มเผ็ดชาเล็กน้อย จากนั้นจึงมีความหวานละมุนตามมา รสสัมผัสทั้งนุ่มนวลกำลังดีและยังคงความกรุบกรอบเอาไว้ รากบัวซึมซับรสชาติของเครื่องเทศนานาชนิดเข้าไว้ได้อย่างเต็มที่ เข้มข้นยิ่งนัก”