กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อกลับมาถึงห้องพักในโรงเตี๊ยม อวิ๋นจือจือก็ถอดรองเท้าออก ทอดกายนอนลงบนเตียงอย่างสบายอารมณ์ แล้วเริ่มร้องเรียกเสี่ยวตงกวา
“เจ้าฟักเขียวเน่า ออกมานะ”
เพียงฟังน้ำเสียงนี้ก็รู้ได้ทันทีว่านางมีปราณอาฆาตต่อสถานที่ตั้งแผงขายของในครานี้ไม่น้อย เสี่ยวตงกวาจึงจำต้องฝืนใจเอ่ยปลอบประโลม
“โฮสต์ แม้ว่าสถานที่ตั้งแผงขายของในคราวนี้จะไม่มีผู้คน ทว่ายังมีมิติให้แสดงฝีมือได้อีกมากนะเจ้าคะ ท่านดูสิ ครานี้ท่านนำวัตถุดิบมาจากพื้นที่โดยตรง ช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก”
อวิ๋นจือจือแกว่งเท้าไปมาพลางโต้กลับ “มิใช่ไม่มีคน แต่แทบไม่มีแม้แต่เงาหัวคนต่างหากเล่า! นำวัตถุดิบจากพื้นที่อะไรกัน! นี่แม่ต้องเสียเงินไปตั้ง 250 ตำลึงเงินเชียวนะ”