ตอนที่ 59 เสพข่าวชาวบ้านเรื่องนี้ได้ไม่สบอารมณ์ยิ่งนัก

เมื่อได้ยินประโยคที่ว่า “เปิ่นหวังรอได้” ของเขา หัวใจของอวี๋จือจือก็ไหวสะท้านอย่างรุนแรง

แม้เขายังคงมีท่าทีเย็นชาดุจน้ำค้างแข็งและไม่แย้มยิ้มเฉกเช่นเดิม ทว่าถ้อยคำที่เอ่ยออกมากลับคล้ายดวงตะวันอันอบอุ่นในฤดูหนาว ทำให้นางรู้สึกอบอุ่นใจเหลือคณา

ใบหน้าของอวี๋จือจือปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ นางตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าค่ะ”

เฮ่อหยางที่ยืนอยู่ด้านข้าง ยามมองดูฉากตรงหน้า ก็พลันรู้สึกว่าองค์ชายหกในวันนี้ดูเหมือนจะไม่น่ากลัวแม้แต่น้อย กลับดูเหมือนผู้ช่วยชีวิตเสียมากกว่า

เขาเบิกตากว้าง จับจ้องการปฏิสัมพันธ์ระหว่างหัวหน้ากับองค์ชายหกอย่างละเอียดละออ ในใจเริ่มจินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปแล้ว

หัวหน้าถึงกับว่านอนสอนง่ายและเชื่อฟังถึงเพียงนี้เชียว

อีกทั้งยังรับปากว่าจะช่วยองค์ชายหกลบเลือนแผลเป็นจากคมดาบบนใบหน้า ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองแนบแน่นถึงขั้นนี้แล้วหรือ