เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในที่สุด อวี๋จือจือก็หน้าหนาทำตัวเป็นโจรเด็ดบุปผาอยู่หนึ่งครา
หลังจากได้รับอนุญาตจากองค์ชายหก นางแทบจะเด็ดกุหลาบแดงที่ปลูกไว้ในสวนหลังจวนของเขาจนหมดสิ้น และยังเด็ดดอกไม้สายพันธุ์อื่นไปอีกไม่น้อย
บรรจุจนเต็มตะกร้าสะพายหลังใบใหญ่พอดี
ด้วยเหตุนี้ นางจึงสะพายไอศกรีมแท่งมา แล้วพกพากลีบดอกไม้สีสันสดใสเต็มตะกร้าสะพายหลังกลับจวนไปด้วยความพึงพอใจ
พอนางจากไป จ้าวอวิ๋นจิ่นก็หรี่สายตาลง แววตาอันเย็นเยียบประดุจดวงดาวในเหมันต์ สายตาของเขาคมกริบประดุจดาบ จ้องมองจ้าวอีตรง ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉยชา “ไปรับโทษเสีย!”
จ้าวอีรีบก้มหน้าลงทันทีด้วยสีหน้าสำนึกผิด เขากล่าวอย่างนอบน้อม “เจ้านาย ผู้ใต้บังคับบัญชารู้ซึ้งถึงความผิดแล้ว ผู้ใต้บังคับบัญชาจะไม่กระทำผิดอีกเป็นอันขาดในภายภาคหน้า ข้าจะไปรับโทษเดี๋ยวนี้ขอรับ”