ตอนที่ 48 มีตลาดแต่ไร้ราคา

เมื่อมองดูลิ้นจี่สดใหม่เต็มกระบุงนี้ อวี๋จือจือก็แย้มยิ้มขึ้นมาอีกครา

ลิ้นจี่มากมายเพียงนี้ คนในครอบครัวของพวกนางย่อมกินไม่หมด ทว่าไม่เป็นไร ประเดี๋ยวสามารถนำลิ้นจี่ส่วนหนึ่งมาแปรรูปเป็นไอศกรีมแท่งรสลิ้นจี่อันแสนอร่อยได้

วันมะรืนนางจะไปส่งมอบให้องค์ชายหกได้ลิ้มลองด้วยตนเองสักหน่อย

อวี๋จือจือวางแผนจะใช้อาหารเลิศรสให้ความหวานชื่นแก่เขาก่อน เพื่ออาศัยสิ่งนี้ถ่วงเวลาออกไปบ้าง

มิเช่นนั้นนางก็หวาดกลัวองค์ชายหกอยู่บ้างจริง ๆ กลัวว่าเขาจะเร่งรัดให้นางรีบคิดหาวิธีมารักษาบาดแผลเป็นรอยนั้นบนใบหน้าของเขา

ส่วนเหตุใดจึงเลือกที่จะไปส่งในวันมะรืนแทนที่จะเป็นวันพรุ่งนี้นั้น

เป็นเพราะวันพรุ่งนี้นางมีเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งต้องทำ

วันรุ่งขึ้น

ท้องฟ้ามืดครึ้ม สายฝนพรำโปรยปรายลงมาแผ่วเบา